Mooie Momenten Memory

Deze week was een week van de Mooie Momenten. Van die momenten die je eigenlijk al vergeten was. Zo’n speciaal ogenblik dat opeens weer in je gedachten schiet, met of zonder aanleiding.

Zo dacht ik vorige week vlak voordat ik in slaap viel opeens aan een nacht in Kings Canyon in California. Ik mocht in een houten hutje slapen, midden in het bos. Ondanks vijf wollen dekens, drie lagen kleding en mijn lieffie, heb ik het nog nooit zo koud gehad. Verkleumd en verkreukeld werd ik de volgende ochtend wakker door de eerste zonnestralen. Toen ik uit het houten raampje keek (dat overigens niet ver verwijderd was van compleet uit het kozijn vallen) zag ik het ochtendlicht langzaam over de bomen kruipen en werd ik begroet door de eekhoorn die de avond ervoor onze marshmallows had gestolen. Dat was met recht een Mooi Moment.

Mooie momenten en fijne herinneringen kunnen ons stil laten glimlachen of in lachen doen uitbarsten. Ken je dat? Dat je in de auto zit en opeens denkt aan een supergrappige situatie waarin je je bevond en vervolgens hardop moet lachen? En dat je je daarna afvraagt hoe dat eruit moet zien voor de bestuurder die naast je voor het rode stoplicht staat?

Deze ‘ik-barst-spontaan-in-lachen-uit-momenten’ kunnen we herbeleven dankzij ons geheugen. Een geur, een kleur, een bepaald liedje of soms helemaal niets kan ons terug brengen naar een moment in het verleden. Ons geheugen is er in de eerste plaats om te overleven. Als holbewoner was het wel zo handig om niet te vergeten waar je je voorraad bewaarde en hoe die giftige plant er ookalweer uit zag. En als kind is het van levensbelang om te onthouden wie je moeder is en te weten dat je de theepot op het vuur beter niet kunt aanraken.

Maar ons geheugen werkt niet altijd zo feilloos als we zouden willen. We hebben waarschijnlijk honderden mooie momenten beleefd die we ons nu niet meer kunnen herinneren. In een artikel in de Ode van deze maand staat geschreven dat het geheugen werkt als een ‘organisch regenwoud waar dingen constant afsterven en beginnen te woekeren en dat wordt gedomineerd door vergeten’. Met andere woorden, we maken dingen mee en slaan deze op in verbindingen tussen onze hersencellen. Als we ouder worden verliezen we miljoenen hersencellen en daarmee ook de verbindingen en associaties die we met mensen of situaties hadden. Ondertussen komen er nieuwe verbindingen en herinneringen voor in de plaats. En dat maakt je elke dag, elke maand en elk jaar steeds een beetje een ander persoon. Wat niet meer nodig is wordt vervangen door iets nieuws. Gelukkig maar want als we alles zouden onthouden wordt onderscheid maken tussen onze herinneringen wel heel erg moeilijk en krijgt alles dezelfde betekenis. Het routinematige uitpakken van de afwasmachine of de route die je al drie jaar rijdt naar je werk lijken dan even belangrijk als die keer dat je voor het eerst ‘ik hou van jou’ durfde te zeggen.

Dat het soms lijkt alsof we vervelende ervaringen beter onthouden dan de mooie momenten komt volgens de Amerikaanse psychologe Francine Saphiro doordat nare gebeurtenissen niet goed verwerkt worden in het geheugennetwerk. Ze blijven ‘ergens’ hangen en worden dus niet meegenomen in de verversing van je geheugen en in het ‘vervagen en overwoekerd worden’. Wetenschappers zijn er steeds meer over uit dat nare herinneringen later alsnog verwerkt kunnen worden, door ze niet weg te stoppen maar ze als het ware te herbeleven terwijl je je tegelijkertijd je ogen heen en weer beweegt. De uitgebreide theorie hierachter zal ik achterwege laten maar de basis ligt in het feit dat je geheugen minder capaciteit beschikbaar heeft voor de nare herinnering als je een ‘duo-taak’ uitvoert. De herinnering wordt zo vervaagd en minder emotioneel. En dat geeft ruimte voor nieuwe mooie momenten.

Iemand die voor kleine juweeltjes en mooie momenten leeft is Janne Willems. Gisteren vertelde ze tijdens het ‘Bezopen Ideeen Cafe’ als onderdeel van 7 Days of Inspiration in Utrecht over over hoe ze mensen vraagt en uitdaagt een mooi moment voor haar te tekenen. De mooiste momenten verzamelt ze op haar blog http://www.plukjemomenten.nl. Haar favoriete plek om te verzamelen is de trein. (Tip: ga altijd in een 4-persoons gedeelte zitten, dan maak je heel snel kans op een bijzondere ontmoeting of een goed gesprek.) Ze vraagt reizigers naar hun mooie moment. De tekeningen die daaruit komen zijn stuk voor stuk ontwapenend en ontroerend. Je gaat er van glimlachen, zelfs al is het niet jouw eigen speciale herinnering.

En daar ligt volgens mij de waarheid: iedereen beleeft zijn eigen mooie momenten maar de glimlach die daarbij hoort verschilt niet veel. De één wordt gelukkig van een cappuccino in de zon, terwijl voor de ander datzelfde gevoel pas naar boven komt tijdens verdwalen in de straten van een onbekende buitenlandse stad. Elk mens heeft zijn eigen wonderverzameling als een rugzak vol bijzondere ervaringen, maar dat onmiskenbare mooie-momenten-gevoel is universeel. Een klein bewijsje hiervoor ondervond ik vorige week.

Tijdens de Dragons Den bij TalentNu mocht ik mijn bedrijfsplan pitchen en vertellen over het verhaal van je lijf. Ik vroeg de toeschouwers en de Dragons hun ogen te sluiten en zich de eerste keer te herinneren dat ze verliefd waren. “Stel je het moment voor dat je die persoon waar je zo verliefd op was onverwachts tegenkwam. Wat vertelde je buik?” Tijdens het praten kon ik kijken naar de toeschouwers. Ik zag bij de gevestigde ondernemer een lach op zijn gezicht verschijnen. Deze man met een multinational onder zijn beheer en vestigingen over de hele wereld glimlachte bij de herinnering aan zijn eerste verliefdheid. Een mede TalentNu-er was aan het knikken en lachen. En weer een ander bleef bewegingsloos stil zitten, misschien ergens anders met zijn aandacht, of misschien wel even versmolten met dat ene moment. Ik zal het nooit weten maar ik denk dat ik weet hoe het voelde.

Mooie momenten. Eerste verliefdheden. We hebben allemaal ons eigen verhaal.
En zelfs als we denken dat we het vergeten zijn, weet onze buik het nog wel.
Vraag het maar eens.

Voor je het weet speel je ‘mooie momenten memory’ met jezelf.

Advertenties

2 gedachten over “Mooie Momenten Memory

  1. Roos

    Dit lezen was een mooi momentje.
    Ik prijs mezelf gelukkig dat een koffie in de zon me net zo blij kan maken als het struinen door verre landen en vreemde culturen. En dat mijn nare herinneringen verdrongen worden door mooie, blije, onverwachte en gelukzalige momenten. Is dat een zelfbeschermingsmechanisme of heeft het ook te maken met je levenshouding? Bij je hardop-lach-moment schoot als eerste die avond op het strand op Vlieland in mijn hoofd. Nu vind ik het tijd om me aan te kleden en in de stad een kop koffie te kopen; de zon schijnt…

  2. stilleverhalen Berichtauteur

    Vlieland.. zucht.. legendarisch! Ik hoop dat die herinnering niet snel overwoekerd en vergeten wordt. Maar daar zorg jij dan wel weer voor!
    En volgens mogen we onszelf inderdaad gelukkig prijzen dat we gaan ook glimlachen van de allerkleinste mooie momenten. Dat beloofd veel goeds voor de toekomst en voor de zomer die eraan komt. Welke ook hoog scoort is trouwens de eendenvijver-actie. 🙂 Zelfbescherming, levenshouding .. het verschil is volgens mij niet zo belangrijk. Op naar het volgende Mooie Moment. Lees: Into The Great Wide Open…

Schrijf je mee?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s