Over hoe Knaagje vergat los te gaan op Koninginnedag…

Koninginnedag. Het favoriete recept van mijn Knaagje. De ultieme gelegenheid om enthousiast te knabbelen aan mijn gevoel van tevredenheid. Voor wie Knaagje nog niet kent: (Over hoe Knaagje helemaal losging op Koninginnedag 2011)

Ken je dat? Zo’n klein knagend ‘ietsje’ dat je steeds laat weten dat het nog niet genoeg is? Dat je nog meer moet doen, moet meemaken, moet ervaren, moet drinken, moet lachen, moet ontdekken of moet kopen? Zo’n Knaagje die je, net op het moment dat je besloten hebt een zaterdagavond heerlijk op de bank te hangen, zachtjes begint. Knaaggggg…knaaggg. Je negeert Knaagje en vertelt jezelf dat even lanterfanteren juist goed voor je is en dat je heus niets mist. Maar Knaagje is vastberaden en zal niet rusten tot je jezelf van de bank afsleept om toch ‘die fantastische avond’ in de kroeg te hebben die anders aan je voorbijgaat. Zo’n avond die natuurlijk op niets uitloopt vanwege je torenhoge verwachtingen. Je voelt je misleid door het altijd ontrevreden lijkende Knaagje. Wanneer is het genoeg?

Mijn Knaagje Nooitgenoeg heeft honger die zelden te stillen is. Knabbelt aan de mooiste ervaringen en zet zijn tandjes in de leukste avonden. Onverzadigbaar… …dacht ik! De laatste weken ligt mijn Knaagje echter tevreden snorrend en herkauwend in een hoekje. Hij lijkt te knagen op een soort dentastick voor honden of kalktablet voor parkieten… er komt geen einde aan. Maar ik weet: Knaagje heeft zijn buikje vol van liefde.

In april vertrok ik in mijn eentje drie weken naar Nepal. Iets wat ik mezelf al jarenlang beloofd had. Ik was bang dat mijn Knaagje temidden van al deze nieuwe geuren en geluiden volledig zou doordraaien. Zo veel te zien, te doen en te ervaren! In het begin keek hij dan ook angstig om zich heen en maakten zijn tandjes overuren. Maar hoe langer ik er was, hoe stiller het werd. Met elke ervaring besefte ik me hoe bijzonder het was dat ik deze reis mocht maken. Maar nog meer besefte ik hoe bijzonder het was dat ik straks weer naar huis zou gaan. Naar huis naar ‘mijn lievies’ en mijn ‘thuis’. Mijn hart werd warm en groot, ik voelde me sterk. Ik voelde: wat er ook gebeurt of wat er niet gebeurt: het is goed. Ik voelde me dankbaar. En tevreden. Mijn onrust van ‘verder, gekker en avontuurlijker’ werd stil door daar (mijlenver van huis) opnieuw te voelen dat niets me meer geluk geeft dan de verbinding met de mensen om me heen.

De rest is vooral leuke aankleding. 🙂

Mijn koninginnenacht was dit jaar gevuld met baldadigheid met mijn zusje, een dikke knuffel van mijn oranjebepruikte vriendin en voetjes van de vloer op de fijne muziekjes van mijn lief achter de draaitafels. Met kartonnen bordjes met gekke woorden om onze nek maakten we zinnen en verbinding met mooie mensen om ons heen. Zo stonden Knaagje en ik daar met Snorretje Maanlicht, Wow Gozertje en = Me Vriend volledig tevreden te zijn. Liefde!

De aankleding bestond uit een roze pluizig hondje met evil groene oogjes, een geslaagde speurtocht naar een LP speler, een rondvliegend turks brood en toetervlaggetjes met een afwijking naar links. Dat had net zo goed de roze badjas van Michiel kunnen zijn. 

Knaagje heeft snorrend een gat in de dag geslapen en weet: je mist meer dan je meemaakt en dat is helemaal niet erg.

Advertenties

6 gedachten over “Over hoe Knaagje vergat los te gaan op Koninginnedag…

  1. Roos

    Hoera voor een tevreden knaagje, wat een rust moet dat met zich meebrengen. Ik moet zeggen dat de mijne helemaal geen zin had in koninginnenacht-/dag en het ’s avonds al vroeg voor gezien hield. Eerst vond ik dat heel stom van mezelf, maar eenmaal thuis bedacht ik me dat ik ook wel een beetje rust had verdiend en dat bijslapen ook heel fijn en goed is.
    Gister overdag een heleboel achterstallig opruim- en schoonmaakwerk gedaan en daarna in de trein gestapt om ’s middags lekker aan de IJssel te zitten en ’s avonds ook ‘nee’ te zeggen tegen bandjes in de stad (in Deventer gaat koninginnedag ook ’s avonds door) en een film te kijken die ik al een keer had gezien… Inmiddels vind ik dat wel weer rust genoeg, maar dan komt er weer een heel druk bakweekend aan en dan vind ik rustige avondjes op de bank ook wel fijn… Maar daarna mag ik vier dagen naar Londen en eerlijk gezegd kan ik niet wachten!

  2. Lonneke

    Lieve Moon, Wat een heerlijk verhaal! You made my day!!! En wat fijn dat de roze badjas van michiel er ook nog in terug mocht komen. Ik lachtte hardop in de trein bij het lezen! Thanks. Laat knaagje vooral vaker een gat in de dag slapen! XXX

  3. Stille Verhalen Berichtauteur

    Lonnie! Haha die badjas. Serieus.. Michiel weet waarschijnlijk van niets maar hij gaat de komende jaren onze K-dag helemaal maken! Kus!

Schrijf je mee?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s