Self Love Warriors…. (over vieze pizza’s en ons humorloos onderbewustzijn)

Self Love Warriors. Natuurlijk heb ik dat niet zelf verzonnen. En het klinkt ook best een beetje kriebelig. Maar toch heb ik besloten er een te worden. Want ik bedacht me: het grootste deel van ‘Self Love Warrior’ zijn heb ik al onder de knie: het ‘Warrior’ gedeelte.

Stel je een Warrior voor. Wat zie je dan? In stel me een krachtige vrouw in een soort Xena pakje voor, lange haren wapperend in de woest waaiende wind. (En met van die sandalen met touwtjes om je kuiten.) Wijdbeens, rechte rug, pronte borsten vooruit, klaar voor elke tegenslag die komen gaat. In topvorm om zich een weg te banen door de wilde jungle die leven heet.

In werkelijkheid ziet mijn Warrior er helaas anders uit: ik ben aan het worstelen achter mijn computer of op een drukke donderdagavond in de stad. Ik worstel omdat ik het vaak te graag goed wil doen voor een ander. Ik worstel met nee zeggen. Ik worstel met wat ik ‘moet’ van mezelf en wat ik eigenlijk liever wil doen. Ik worstel met verwachtingen waarvan ik denk dat anderen ze hebben en met verwachtingen van mezelf. Ik worstel me een slag in de rondte. Misschien heb ik dat Warrior zijn, ofwel Krijger zijn toch niet echt onder de knie. Misschien ben ik meer een expert in de zevende klasse amateursworstelen.

Volgens mij kennen we het allemaal, dat worstelen. En alle energie die daarin verloren gaat. Wie helpen we daar echt mee? Help ik een ander echt als ik ja zeg maar nee bedoel? Word ik er echt blijer van als mijn lichaam me vertelt dat ik wil slapen maar ik mezelf toch naar dat feestje sleur? Mijn massagetherapeut zei pas heel treffend tegen mij: als je iets voor een ander over wilt hebben, moet je wel wat OVER hebben.

En al die keren dat we grappen: ‘Ach ik ben ook zo’n sufferd. Wat stom van mij!’ of ‘Ik ben een lui varken’ vergeten we iets heel essentieels: ons onderbewustzijn heeft geen humor. Die kan er niet om lachen, weet niet wat grappig is maar heeft wel een heel scherp geheugen. Het is een soort mono-bekvechten met jezelf.

Wat als we al die Krijger-energie nu eens steken in het zorgen voor onszelf? In nee zeggen als we nee bedoelen? In onszelf geven wat we nodig hebben? In het loslaten van wat je denkt dat iedereen verwacht? In onszelf moed en vertrouwen inspreken in plaats van flauwe ‘grappen’ waar ons onderbewustzijn niets van snapt? Wat als we nu eens Liefdes Krijger worden? (En bedenk eens wat je dan Krijgt?)

Stiekem best wel eng want dat betekent op de barricaden staan voor jezelf. Je rug recht, je haar in de wind, je borst fier vooruit en zeggen: ‘sorry dat ik je teleur moet stellen, maar ik kies voor mezelf’. Dat betekent leuke feestjes laten schieten als je lichaam je vertelt dat je slapen moet. Maar dat betekent even later: bruisen van energie juist omdat je naar je lichaam hebt geluisterd.

Dat betekent de verantwoordelijkheid voor je leven, die je hier en daar verspreid hebt allemaal terugpakken en zelf dragen. Je bent je eigen back up systeem, je eigen bevestiging en je zorgt er zelf voor dat je genoeg liefde ontvangt en de juiste mensen om je heen hebt. Niemand die je de schuld kunt geven van hoe jij je voelt, niemand die jou vertellen moet of je iets wel of niet goed hebt gedaan.

Self Love Warrior zijn vraagt lef. Het is zoals Nelson Mandela zei:

‘Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond imagination. It is our light more than our darkness which scares us. We ask ourselves – who are we to be brilliant, beautiful, talented, and fabulous. But honestly, who are you to not be so?

Self Love Warrior: ik zie mezelf met mijn haren in de wind op een klif staan, als in een soort Celine Dion video clip, maar dan nog steeds met een soort Xena pakje en een cowboyhoed. (Gewoon omdat het kan.) Borst vooruit, open hart, Ik bekvecht niet met mijn onderbewustzijn en ik luister naar wat ik nodig heb. Ik slaap genoeg en hou mijn lichaam en mijn huis schoon. Als iemand me een vieze pizza aanbiedt zeg ik: ‘Im a queen, I don’t put that into my body!’. 😀 Als ik iets doe voor een ander, doe ik dat vanuit liefde en omdat ik dat graag wil. Ik ben trots op mijn lijf en ik luister naar mijn intuitie. Ik vraag mezelf niet: ‘Who am I to be brilliant?’ maar ik zeg mezelf: ‘Who am I not to be?’.
En als we dan allemaal Self Love Warriors zijn (in zelfgekozen pakjes)… stel je dan eens voor hoeveel liefde we kunnen krijgen en dus verspreiden? Als een liefdesoverdosis voor de wereld.
En daarbij hoort (zoals jullie van me gewend zijn) een fout bijpassend liedje met een bijzonder saaie videoclip.  En dan geef ik hierbij toe dat ik echt HOU van dit lied.
Advertenties

5 gedachten over “Self Love Warriors…. (over vieze pizza’s en ons humorloos onderbewustzijn)

  1. Gerda

    Zet hem op Warrior…je kan het!!! Ik doe met je mee….alleen ZONDER dat Xena pakje aan oké?!!!
    Burton Bacharach… weer één uit de oude doos! 1965???

  2. Pingback: Over je eigen EHBO-kit, massageoliefavorieten en Wiccy Magic Muscles. « Stille Verhalen

  3. Pingback: Over dat jezelf masseren een win-win-win-win situatie is… « Stille Verhalen

Schrijf je mee?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s