Hoe overleef ik een open hart…(zie het als een beschuitje met hagelslag).

Er wordt over gezongen door menig artiest. Er wordt over geschreven in vele ‘hippe en wijze’ magazines met meer illustraties dan tekst. Het is een belangrijke pijler in het Boeddhisme en past helemaal in deze tijd waarin we ons steeds meer met elkaar verbinden. Er zijn speciale yoga-oefeningen voor en ook meditaties die het beloven. Ik heb het over een ‘open hart’.

Het ‘open hart’ klinkt zo begeerlijk. Ik zie het zo voor me: in de verte zwellen violen aan en de lucht is gevuld met een zoete geur en een gouden gloed. Je danst over straat, zingt een liedje en je houdt van iedereen. Je hart stroomt over van liefde, zoveel dat je niet eens weet waar je het laten moet. De wereld is mooi! Jij bent mooi! Iedereen is mooi! Die broccoli die daar ligt is ook al zo mooi! (Het is dat ik nooit XTC heb gebruikt maar ik heb zo’n vermoeden dat dat een soort surrogaat ‘open hart’ is.) Geen wonder dat ik bij dat idee niet kan wachten op mijn open hart.

Maar als het dan per ongeluk zover is: vreselijk!

Na een bijzondere week met veel inzichten en prachtige momenten is mijn hart opeens wagenwijd opengesprongen. Ik heb voor nu mijn muurtjes afgebroken, mijn pantser naar de stomerij gebracht en mijn twijfels de deur gewezen. Mijn weerstand kijkt me vanuit een hoekje vragend aan en ik schud zachtjes mijn hoofd.

En daar zit je dan.. met je open hart.

Je voelt in elke vezel van je lijf hoeveel je houdt van de mensen om je heen. Zoveel, dat het bijna pijn doet. En als ze er dan niet zijn (iedereen is tenslotte verstandiger geweest dan ik en wel op vakantie gegaan om deze natte zomer te ontvluchten) dan mis je ze vreselijk. Weet je ook opeens hoe dat is. Het besef dat je al deze mooie mensen zomaar kwijt kunt raken komt keihard binnen. We leven nou eenmaal in een wereld waarin dingen voorbij gaan. Een wereld waarin we allemaal doodgaan, vroeg of laat. We kunnen doen alsof het niet zo is terwijl we ons perfecte facebookimago nog wat bijschaven met een instagramfiltertje, maar die waarheid is onontkoombaar.

Dus, samen met al die heerlijke liefde voel je ook pure angst. Angst dat het voorbijgaat. Wat het gegarandeerd gaat. Het is niet dat deze angst echt effectief is; vechten of heel hard wegrennen heeft helaas dit keer geen zin. Het is zoals het is. En toch ben je bang.

Liefde en Angst zijn voor mij als Bert en Ernie. Bonnie en Clyde. Woezel en Pip. Het witte pak met de paarse sjaal van die rondlopende man in Utrecht. (Jullie weten wie ik bedoel!) Een beschuitje met hagelslag. Ze horen bij elkaar, onlosmakelijk.

Daar zit je dan… vol liefde en vol angst. Je wilt lachen en huilen tegelijk. En dan is er volgens mij maar één oplossing: dat gewoon maar doen. Ik voel hoe mijn hart heel hard klopt. Ik voel hoe LIEFDE voelt en ik schud zijn handlanger ANGST de hand. Ik haal diep adem. En nog eens. En ik weet: ik leef!

Vaak lees ik de woorden ‘love without fear’ maar volgens mij werkt het zo:
Feel your fear and love anyway!’

Dus net zoals ik nooit mijn beschuitje om zou keren om de hagelslag te laten vallen, accepteer ik alles wat ik voel. Het hoort bij mij. Ik help mezelf te herinneren dat alles voorbij gaat en dat maakt me dankbaar voor wat er nu is. Ik ben soms bang en dat is ok. Ik voel liefde en daar ga ik iets moois mee doen:

Vandaag hou ik van alles wat ik zie, juist een beetje extra omdat het er morgen misschien niet meer is. En sommigen trouwe lezers onder jullie weten nu dat ik dit speciaal voor jullie schrijf: ik hou elke dag superveel (en vandaag nog een beetje extra) van jou!

Advertenties

5 gedachten over “Hoe overleef ik een open hart…(zie het als een beschuitje met hagelslag).

  1. Lideke Middelbeek

    Eng hoor zo een open hart! Ik zou vandaag wel graag jouw Clyde zijn, zodat ik met je mee kan kijken op deze ‘open-hart’ dag naar hoe jij glimlacht naar de brocoli, de donkere wolken, de mooie bekende en onbekende mensen om je heen en alle questionmarks. Smile and wave the fear away! A.I.B.

  2. Stille Verhalen Berichtauteur

    We kunnen wel vanavond samen heel veel houden van een broccoli omdat die er dan morgen ook niet meer is? (Of in ieder geval niet als dusdanig herkenbaar?). Dan ben ik jouw Bonnie. AIB.

  3. Gerda

    En wij…..de lezers…..
    houden ook van jou…..na elk verhaal een beetje meer!!!!!

  4. Roos

    Ik heb zojuist naar vijf courgettes uit Laura’s tuin geglimlacht. Ze zijn allemaal even prachtig en ik ga proberen om een courgette-chocoladetaart te maken; kunnen anderen mee glimlachen.

    Anyhoo…Ik had gewacht tot ik weer thuis was om dit te lezen en nu heb ik prikkende ogen… je bent een mooierd!

Schrijf je mee?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s